Verslag Eurosonic: Vrijdag

print Printvriendelijke versie
16-1-2007 22:02:18
Ook dit jaar is Graz weer van de partij tijdens het Noorderslagweekend. Drie dagen vliegen we van zaal naar zaal en proberen zoveel mogelijk bands te zien. Hoogtepunten van de tweede festivaldag: About, Larrikin Love en Bromheads Jacket.

Standard in Vera is het type bandje waar je niksvermoedend naar binnen loopt en eenmaal daar een zuigende werking heeft, steeds zeg je tegen jezelf ‘nog een nummer’ waarin het zit? Waarschijnlijk de flitsende podiumpresentatie, een dubbele drum doet het vaak goed. Ook in dit geval is het optreden van deze jonge band een voorzichtig hoogtepuntje op de vroege avond in de altijd gezellige én volle Vera. Zalen als Vera moeten er meer zijn tijdens Eurosonic!

De volgende zaal van vanavond is Huize Maas, MTV Brand New en Pias hebben hier hun eigen feestje, of marketingtechnisch ‘nite’. De rij die buiten ontstaat is altijd lang, de bands zijn van naam en de sfeer is eigenlijk altijd goed. Bij het binnenkomen van de zaal staat het al zo vol dat de band niet meer te zien is, Bromheads Jacket wisten al eerder zieltjes te winnen op London Calling en doet dit vandaag nog eens dun over. Frontman Tim is zoals gebruikelijk erg druk, hij springt over het podium en zoals eerder beland hij uiteraard in het publiek. De band uit Sheffield klinkt als Arctic Monkeys maar weet ook een goede performance neer te zetten, waar de Monkeys nog wel eens statisch kunnen zijn weten de Bromheads het publiek optimaal te bespelen. Deze band gaan we vast en zeker terugzien op de zomerfestivals.

Door het niet hebben van een up to date programma blijf ik in Huize Maas hangen om een stukje Five O’Clock Heroes te zien. Bij opkomst blijkt deze band echter naar het einde van de avond te zijn opgeschoven en spelen Reverend The Makers op hun ‘oude stek’. De band zit muzikaal in het straatje van Pulp en ook een klein beetje Charlatans, toch is het reperoire lang niet sterk genoeg om drie kwartier te kunnen volmaken. Tijd voor een andere zaal.

Nieuw op het programma van Eurosonic is dit jaar Grunnsonic, een showcase festival voor Groningse bands. Een soort van cadeautje voor de stad. Helaas staat Awkward i weggestopt in de Vestibule, mensen genieten nog van hun mosterdsoep als Djurre al lang en breed wil gaan spelen. Geluidsproblemen zorgen ervoor dat hij een half uurtje later alsnog begint. Hij moet een paar keer om stilte vragen maar krijgt deze langzamerhand wel door zijn ingetogen nummers. Voor toevallig dinerende passanten is het een mooie bijkomstigheid, om echt te genieten van het optreden zijn de tafels en etende mensen gewoon te storend.

Terug naar Vera, weer zo’n zaal met een rij reputatie. Ook nu valt het mee, vrij snel ben je binnen. Op tijd komen is zo’n sleutelwoord tijdens Eurosonic. In Vera speelt Dúné, niet te verwarren met de Duitse rave-act Dune (wie zong er als kind niet mee met ‘million miles from home’of ‘can’t stop raving’). De band komt uit Denemarken en stond vorig jaar al op het campingfestival tijdens Roskilde. De band leunt qua stijl en geluid op Devo en Joy Division maar wel nadrukkelijk met een Scandinavische stempel. Zelf noemen de zes heren en één vrouw het Indieelectrorock, de synthesizers zijn aanwezig en mogen er zijn.Voor een band waar de gemiddelde leeftijd 17 is weten ze een behoorlijk professionele en strakke show neer te zetten. Het bombastische einde hebben ze goed geleerd van landgenoten Mew, jong geleerd is oud gedaan.

Het Engelse blad NME presenteerd vanavond Larrikin Love, een vier man sterke indie formatie uit Londen. Met ‘Choked on Fear’ en ‘Happy as Annie’ hebben ze al twee bescheiden hitjes gehad, dat ze in hun thuisland al wat bekender zijn is goed af te lezen aan de hoeveelheid Engelsen in de zaal. Op Eurosonic kunnen ze de band nog relatief ‘klein’ zien. Thuis worden de grotere zalen inmiddels gevuld. Larrikin Love hangt aardig op Libertines en ook de folk van The Pogues kan je terug zien. Een grote doorbraak aan de andere kant van het Kanaal is een kwestie van tijd, gezien de grote hoeveelheid boekers in de zaal komt deze zeker.

Dan is het snel fietsen naar Simplon, iets buiten het centrum met vooral veel electronische bands op het programma. Das Pop eerder op de avond was een uitzondering. Nu is het tijd om te zweten bij About. Samples van Rutger Hoedemaekers aangevuld met Marg van Eenbergen(oud Seedling). Vorig jaar doorgebroken op Noorderslag, dit jaar doen ze het nog eens over. Toegiften zijn spaarzaam op Eurosonic maar About geeft er een, helaas maar één minuut, het optreden smaakt naar meer en zorgt voor een dansbaar einde van deze tweede festivaldag.

tekst: Henk Kanning





Reacties:

Naam:    E-mail:

De vierletterige naam van deze website *     


* = Je email-adres zal niet getoond worden.
De extra vraag is toegevoegd om automatische spammers te weren.
Als je je cookies aan hebt staan, verschijnt deze vraag maar één keer.


    graz_text_logo
Nieuws
Links
Forum
 Actueel |  Archief |  Nieuwsbrief |  
[ Terug




spampoison

W3C CSS

W3C HTML 4.01

Add to Google