Roskilde-verslag dag 3

print Printvriendelijke versie
12-7-2006 23:43:55
Muziek, zonnebrand, bier, zweet. Roskilde '06 was een prachtige editie. Ook Graz was erbij met uitgebreide verslaggeving. Dag 3 met ondermeer Kieren Hebden, Tool, The Ex, Deftones en Kanye West.

Zaterdag 1 juli 2006:

Stoffig en droog, een hel voor bezoekers met contactlenzen, een hel voor mensen met een kater, een hel voor mensen die niet van een flinke dosis zon op een festival houden. De hemel voor hoofdsponsor Tuborg want die draaien vandaag ongetwijfeld een monsteromzet. Er hangt een lome sfeer over het festivalterrein, bezoekers bewegen traag en hangen maar wat rond aangewakkerd door de geur van zonnebrand. Erg aansprekende namen ontbreken het grootste deel van de dag en spannende dingen staan er niet heel veel geprogrammeerd.

Kieren Hebden mag de spits afbijten, beter bekend als Four Tet heeft hij net de laatste hand gelegd aan een nieuwe editie in de fameuze DJ Kicks serie en doet hij een poging de warme Metropole te veroveren. Iets wat hem niet lukt, wellicht heeft het te maken met het tijdstip want het publiek komt niet los. Een herkansing ergens diep in de Roskilde-nacht over een paar jaar is welkom want hij laat wel duidelijk zien een goede muzikant te zijn.

Het gaat The Ex duidelijk beter af, de Nederlanders aanwezig op het festival lijken ook allemaal op het concert van deze Amsterdamse oud-krakersformatie te zijn afgekomen. Rondom een Euroshopper vlag creëert zich meerdere malen een voorzichtige moshpit die door ‘crowd security’ niet getolereerd wordt. Een aantal security mensen komen ertussen te staan en haalt de vaart er dusdanig uit. Het security beleid is heel streng, niet crowdsurfen, geen moshpits, jammer want het paste mooi in het plaatje van de band. The Ex is een act die precies in de filosofie van het festival past en ongetwijfeld mede daarom ook geboekt is. Grootste successen lagen begin jaren negentig maar op deze editie van Roskilde laten ze met veel werk van laatste cd 'Turn' wel zien dat ze nog steeds relevant te zijn.

Geboren in Peru, opgegroeid in New York, Felipe Coronel zingt in Immortal Technique, is links en bovenal boos. Gedurende een klein uur spuugt hij zijn gal meerdere malen over Bush en over 'het systeem'. Dit onder begeleiding van vette beats waar alle ingeslapen mensen rondom de Odeon stage onmiddellijk wakker van worden. Zijn microfoon als wapen meer heeft hij niet nodig voor het eerste feestje van de dag.

Deftones op het grote Orange podium: in Scandinavië zijn de heren nog steeds erg populair ondanks een mindere cd in 2003. Het liep een aantal jaren slecht met de band rondom frontman Chino Moreno die helaas de fles niet kon laten staan en dit op het podium ook duidelijk liet zien tijdens optredens. Op Roskilde laat Moreno en de band zien op de goede weg terug te zijn. Het nieuwe album 'Saturday Night Wrisht' komt in september uit, enkele nummers van het album werden gespeeld voor het Roskilde publiek die voor deze act nog steeds warm lijkt te lopen. Helaas geen ‘Passenger’met Tool-zanger Maynard, iets waar vele bezoekers stiekem op hadden gehoopt.

Primal Scream kwam eind juni met een nieuw album, dit laatste werk werd door de pers lauwtjes ontvangen. Op Roskilde krijgen ze een spot overdag op het Orange podium. Duidelijk een verkeerde keuze want alles wat Primal Scream zo speciaal kan maken valt nu in het water. Bobby Gillespie kwam in het verleden nog wel eens verassend uit de hoek maar lijkt nu definitief in de lade met doorsnee rockbands te zijn weggestopt. Het optreden rondom het verassende ‘Evil Heat’ wat de band in 2002 op Roskilde een legendarische status gaf wordt dit keer helaas niet geëvenaard. Veel mensen verdwijnen tijdens het optreden dan ook naar de Skate Stage waar Engeland tegen Portugal voetbalt. De sfeer hier met tienduizenden festivalgangers is verassend beter dan op het hoofdveld tijdens Primal Scream en ook hier maakt Christiano Ronaldo zich niet populair aangezien iedereen op de hand van Engeland lijkt te zijn.

Joakim Thåström is een hele grote in Zweden en ook bij de zuiderburen in Denemarken een graag geziene gast, liefkozend noemen ze hem ‘Pimme’. Thåström is het beste te omschrijven als de Scandinavische versie van Morrissey, oud-frontman van de legendarische Zweedse punkband Ebba Grön en een cultheld in de noordelijke landen. In een afgeladen Arena met voornamelijk Zweden en Denen is het vooral een Scandinavisch feestje. De nummers die de tegenwoordig als singer-songwriter spelende Thåström speelt komen voornamelijk van ‘Mannen som blev en gris’ en ‘Skebokvarnsvägen 209’ het optreden is meer dan leuk als je de taal verstaat maar voor een Nederlandse verslaggever is er weinig pret te beleven.

Dat de grote massa voor Tool kiest is natuurlijk geen verassing, het staat wederom afgeladen vol voor het Orange podium zoals eigenlijk al het hele festival het geval is. Maynard James Keenan sluit zich voor het optreden nog angstvallig op in zijn trailer om zich helemaal toe te spitsen op zijn show met een oog voor detail. Opener Stinkfist is ronduit indrukwekkend op een podium met extra schermen aan de bovenkant van het podium, voor de fans is het een genot om Tool te zien in deze setting. Een prachtige avond met nummers als Jambi, Sober, Lateralus en Aenima op de setlist zijn voor de duizenden in het publiek een genot en voor Tool genoeg om als overwinnaar van het podium te gaan ondanks de houding van antiheld waarin de band zichzelf het fijnst voelt.

En wat heeft deze Roskilde avond nog meer? Under Byen die gekoesterd worden door het Deense publiek, het buitenland lonkt voor deze Denen maar de uiteindelijke verovering laat nog even op zich wachten . Rondom Odeon creëren ze een sfeer die de vergelijking met Sigur Rós van de eerste avond best aankan, muzikaal zijn ze veel minder ver maar dit is aan de enthousiasme van het publiek niet af te lezen. George Clinton weet met zijn jarenlange ervaring als geen ander hoe hij een feestje kan bouwen, met zijn herkenbare funk zijn het vooral de oudere bezoekers die het concert weten te waarderen.

Aan Kanye West de eer om ruim na middernacht het hoofdpodium te mogen afsluiten, ‘Diamonds From Sierra Leone’ is een mooie opener maar hierna blijft het optreden eenzijdig en eenrichtingsverkeer. Hij probeert nog wel in contact te komen met het publiek maar het komt allemaal vrij geforceerd over. Misschien is de Orange stage wel te groot voor hem of is hij gewoon moe. Of het door de uitgebreide tour komt of door het tafelvoetbalspel bij zijn kleedkamer houden we in het midden. Hij probeert het nog wel door de Beatles te coveren en later nog Christina Aguilera maar dit mist zijn uitwerking op het publiek volledig. Een beetje een anti-climax op wederom een schitterende festivaldag.

Tekst: Henk Kanning





Reacties:

Naam:    E-mail:

De vierletterige naam van deze website *     


* = Je email-adres zal niet getoond worden.
De extra vraag is toegevoegd om automatische spammers te weren.
Als je je cookies aan hebt staan, verschijnt deze vraag maar één keer.


    graz_text_logo
Nieuws
Links
Forum
 Actueel |  Archief |  Nieuwsbrief |  
[ Terug




spampoison

W3C CSS

W3C HTML 4.01

Add to Google